Is de “Black Knight” satelliet het ruimteschip van Maya-heerser K’inich Janaab’ Pakal?

Al een aantal jaren verbaas ik mij over een mysterie waar maar geen einde aan schijnt te komen. Er zou rondom de aarde een satelliet in orbit zijn met een niet-aardse oorsprong. Wat de satelliet precies doet is niet bekend, wel dat hij een repeterend signaal uitzend en dat Nikola Tesla in 1899 dit al ontdekt had. Dat was lang voordat de mens aan ruimtevaart begon; pas na de Tweede Wereldoorlog begonnen de Amerikanen en Russen raketten te ontwikkelen met het uiteindelijke doel om satellieten in een baan om de aarde te brengen. In 1949 bereikte een Amerikaanse raket een record-hoogte van 400 kilometer. Dit was een aangepast model van een Duitse V2-raket. Na de Tweede Wereldoorlog werd de complete Duitse staf een aanbod gedaan door de Amerikanen. In dienst komen bij de Verenigde Staten of een lange gevangenisstraf vanwege de ontwikkeling van massa-vernietigingswapens. Alle Duitse wetenschappers kozen eieren voor hun geld, inclusief Werner von Braun, die vervolgens de leider werd van het zogenaamde NASA Raketteam.

De eerste 2-traps raket bereikte in 1949 400 kilometer hoogte.

De eerste 2-traps raket bereikte in 1949 400 kilometer hoogte.

In 1928 constateerde amateur radio operator Jorgen Hals in Oslo, Norwegen lange vertraagde echo’s bij een radio-experiment. Vervolgens kwam de Schotse science-fiction auteur Duncan Lunan in 1973 met een verklaring dat het zou gaan om een 13-duizend jaar oude buitenaardse satelliet die in een baan om de maan zou zijn en afkomstig zou zijn van Izar (epsilon Boötes), een heldere dubbelster in het sterrenbeeld Ossenhoeder (Boötes). Echter, al gauw trok Lunan zijn conclusies weer in want hij had fouten gemaakt en zijn conclusie, zoals hij zelf aangaf, was niet gebaseerd op wetenschappelijk onderzoek. Inmiddels neemt nog wel iedereen over, dat de satelliet 13-duizend jaar oud is terwijl door de schrijver zijn eigen conclusie allang is ingetrokken.

De Black Knight Satelliet gezien vanuit de spaceshuttle `Endeavour´

De Black Knight Satelliet in een vreemde baan om de aarde

De Black Knight Satelliet gezien vanuit de spaceshuttle `Endeavour´

De grote vraag is nu, wat is het dan wel en daarop kan niemand nog een antwoord geven. Misschien is het inderdaad een satelliet en niet van aardse oorsprong. Vooralsnog laat de NASA deze satelliet ongemoeid, zoals hieronder te zien is. Spaceshuttle Columbia heeft in onderstaand filmpje bijna een ontmoeting met de onbekend satelliet. De NASA weet dus dat de satelliet er is maar onderneemt geen enkele poging om er eens een kijkje te gaan nemen. Dat is toch jammer.

Inmiddels rollen voor en tegenstanders over elkaar heen wat het precies is. In één van de verklaringen gaat het om een grote thermische deken die een astronaut zou zijn verloren bij reparatie´s. Welnu, als ik naar de foto´s kijk, herken ik er geen thermische deken in. Wat ik er wel in herken is een groot, door intelligente handen gemaakt apparaat. Het zou de NASA sieren, als ze er eens een kijkje gingen nemen wat het nu precies is. En dan hopen dat ze de foto´s niet blurren, zoals met duizenden MARS-foto´s inmiddels wel in gebeurd. En waarom dat is, is niet helemaal duidelijk. Voormalige NASA-medewerkers verklaren ´dat de wereld volgens hun leidinggevenden nog niet klaar is voor de waarheid´. Want het zou een te grote schok zijn voor alle gelovigen op aarde dat wat hen geleerd is, niet blijkt te kloppen.

Pakal Spacecraft

Een andere theorie over de satelliet is, dat het het ruimteschip zou zijn van de Maya-heerser koning K’inich Janaab’ Pakal, die we hierboven op een oude tekening zouden zien zitten in de cockpit van het ruimtechip. Erich von Daniken beschreef dit boeiend in zijn boek `Waren de Goden Austronauten`. Omdat Pakel op aarde kwam te overlijden, wacht zijn ruimteschip nog steeds op hem in een baan om de aarde, zo gaat de theorie. Wat het apparaat is wat in een baan om de aarde zweeft, is voor iedereen nog steeds onduidelijk en daar mag onderhand wel eens duidelijkheid in komen, lijkt mij.

Ingevallen voor Albert jan Vos op zaterdag 30 april

Cor Draijer
Op zaterdag, 30 april 2016, werd ik gevraagd om in te vallen voor Albert Jan Vos bij het programma Zandvoort op Zaterdag tussen 14:00 en 17:00 als side kick bij Rob Harms. Aan het einde van de uitzending, zo rond 16:45 is er dan het gedicht van de dag. Uiteraard heb ik ook voor die gelegenheid weer een gedicht gemaakt met de titel: “Ze komt maar niet” wat overigens wel enige toelichting kreeg voordat ik het voorlas om te voorkomen dat luisteraars zouden afhaken, hahaha!

Ze komt maar niet...

Ze komt maar niet…

Ik zie al maanden naar haar uit
maar ze komt maar niet, roep ik luid

naar haar warmte zie ik uit met verlangen
ik zou er de kamer mee willen behangen

kou is de laatste maanden mijn deel
het grijpt mij al heel lang naar de keel

ze probeerde al heel lang door te breken
maar de wolken liggen steeds in een dikke deken

Het lijkt wel of het er niet van gaat komen
en ik voel me in het ootje genomen

Waar ben je, ik heb je lief en ik wil je voelen
net zolang tot ik weer wil verkoelen

Ik wil mij wentelen in jouw weelde
Dat is wat ik mij hartstochtelijk verbeeldde

Ik heb mooie herinneringen aan jouw lange dagen
Jouw warmte kon mij heerlijk behagen

Het is nu tijd dat je met je vuist op tafel slaat
En ons weer in jouw weldadige warmte baad

Oh zon ik wil je warmte op mijn lichaam
waarom is het de laatste maanden toch zo minzaam

Hebben wij je wat aangedaan en ben je boos
En ik was nog wel met jou zo close

Ik hou van je van al je nukken en je grillen
‘s avonds in je avondstralen nog eens lekker chillen

Het strand wacht op je, maak de mensen toch eens blij
bij het langzaam opkomen of wegzakken van het tij

Bij deze roep ik je op, begin morgen met je volle krachten
Je hebt geen idee hoeveel mensen er naar jou smachten

Cor Draijer, 30 april om 00:31

Ook hadden we die dag het dier van de week, waar Radio ZFM altijd aandacht aan besteed. Ook voor het dier van de week Drieka in het Dierenasiel Kennemerland heb ik om half twee ‘s middags nog even snel een nieuw gedichtje gemaakt en dat staat hieronder.

 

drieka

 

Drieka is een tien-jarige kat en zoekt een nieuw baasje.
Graag zonder andere katten, hier volgt het feitenrelaasje.

Ze is heel lief en ontzettend aanhankelijk,
en op zoek naar een huis en een tuintje en niet afhankelijk,

van andere katten in haar buurt die dan in verwarring raken.
Valt u voor haar lieve koppie, dan wil ze graag kennis maken.

Kom eens langs in het dierenasiel of ze bij u kan komen wonen.
Ze zal u met liefde een aanhankelijkheid ruim gaan belonen.

Het andere gedichtje wat ik dus niet heb voorgelezen ging over twee hondjes Bart en Bert die net waren aangekomen in het asiel. Dit gedicht heb ik niet voorgelezen en daarom plaats ik het hier.

hondjes Bart en Bert

Bert en Bart zijn twee broers en zoeken en nieuw baasje
Graag zonder katten want hier komt het feitenrelaasje

Met katten kunnen ze niet zo goed overweg
Daarom moesten ze bij het vorige baasje dus weg

Het zijn twee jachthondjes en vallen onder de spanielachtigen
En zoals gezegd die houden niet zo van de katachtigen

Beiden kennen de basis commando’s en zijn zindelijk
en kunnen snel alleen thuisblijven zoals bleek proefondervindelijk

Ze zijn vriendelijk naar mensen en verwelkomen die dan ook enthousiast
Naar kinderen toe zijn ze alleen nog een beetje onaangepast

Ze zijn geen kinderen gewend en willen eerst daarmee kennis maken
Voordat ze ermee gaan samenwonen en in verwarring raken

Neemt u eens een kijkje of dit tweetal bij u kan komen te wonen
De twee hondjes zullen u met aanhankelijkheid en liefde ruim gaan belonen!

 

 Het was weer een top-uitzending en de tijd vloog om. 

Gedicht `De jager en het hert`

Op 9 en 10 april werd ik gevraagd of ik wilde invallen bij het programma Zandvoort op Zaterdag bij Rob harms omdat Albert Jan Vos nog steeds op vakantie was. Onderdeel van dit programma is een gedicht. De week er voor had ik een oud Zandvoorts gedicht bewerkt en op 6 april krijg ik in de nacht, toen ik filmbewerkingen aan het doen was vanwege mijn andere hobby, zie www.cinepro.nl, ineens de kriebels en heb ik zelf een gedicht geschreven, gebaseerd op de recente ontwikkelingen in de duinen met betrekking tot de herten.

Cor Draijer

De jager en het hert

Hij was zo mooi met een geweldig volgroeid gewei
dartelend in de duinen als een lammetje in de wei
jarenlang heeft hij in de duinen kunnen overleven
nu, als hij mensen ziet wordt hij bang en gaat beven

De mens in al zijn grootsheid maakt hem heel erg klein
want die veroorzaken angst, droefenis en vooral veel pijn
wat heeft hij toch gedaan dat de mensen zich tegen hem keren
en al zijn hertenvrienden keer op keer ernstig bezeren

hij kan het zich nog herinneren, van talloze jaren geleden
de tijd was blijkbaar anders en niet meer zoals het heden
ze waren gelukkig, met de hertenfamilie en geen geweren
drinkend van het water in de duinen met zijn vele meren

De mensen zeggen nu: jullie zijn met zijn veels te velen
de duinen waarop jullie grazen zijn te klein om alles te delen
in de winter trekken jullie er op uit naar het centrum van Zandvoort
waar een berg voedsel, met af en toe een viooltje, aan de horizon gloort

De jager lost weer een schot en er volgt een doffe plof
Nee het is geen Duitser, die heette alleen in de vorige eeuw nog een mof
wederom een hert geveld voor de voedselbank in het land
zijn kadaver wordt snel verwijdert voordat het afsterft in het mulle zand

Amsterdam heeft voor de beslissing om te jagen een flinke vinger in de pap
de eerste hongerigen nemen van de malse hertenbout inmiddels een flinke hap
Politiek uitstel heeft dit leed voor het dier alsook de mens veroorzaakt
en heeft het beeld van de Zandvoortse duinen met gelukkige herten kapotgemaakt

Wee de politici die beslissingen steeds maar voor zich uit schoven
Nu is het lente en geldt voor de herten inmiddels de bevallingsverloven
Was er eerder ingegrepen door de mens in de hertenstand
dan was de rust voor lange tijd allang teruggekeerd in het Hertenland

(c) Cor Draijer, 6 april 2016

Gedicht “De gevoelige mens”

Voor zaterdag 2 april had Rob Harms mij gevraagd of ik wilde invallen voor Albert Jan Vos bij het radio-programma Zandvoort op Zaterdag. Onderdeel van dit programma is het gedicht van de week en ik moest zelf een gedicht meenemen.

Onderstaand gedicht is een bewerking van een gedicht van Jacob van Oosterwijk Bruyn (geboren te Amsterdam, 22 februari 1794 – en overleed daar op 23 november 1876) en was een Nederlands luimig dichter. Gedurende zijn werkzame leven was hij makelaar. Er is over hem bijzonder weinig informatie te vinden. Wat we weten, is dat hij in 1855 lid werd van de Maatschappij der Nederlandsche Letterkunde. Ook is over hem de volgende anekdote bekend: “Jacob van Oosterwijk Bruyn, den bekenden “luimige(n)” dichter, die als bestuurder der afdeeling Amsterdam van de Hollandsche Maatschappij van fraaie Kunsten en Wetenschappen de sprekers na volbrachten arbeid een eigenaardig oestergerecht van zijne vinding voorzette”. (Ten Brink, 1889: 430). Hij overleed op 23 november 1876 te Amsterdam. (Sommige bronnen vermelden 1874 als sterfjaar, maar het Jaarboek van de Maatschappij der Nederlandse Letterkunde van 1877 vermeldt dat zij in het jaar 1876 de Heer J. van Oosterwijk Bruyn als lid “door de dood heeft verloren”.) Het gedicht is enigszins aangepast aan de gangbare taal van vandaag de dag omdat het vrij moeilijk uitspreekbaar was.

Cor Draijer

DE GEVOELIGE MENS

Ik verlaat de stad, haar zorgen en bezwaren,
Het Zandvoorts heilg strand is van mijn tocht het doel
Ik zal het goddelijk schouwspel zien van de onbedwingbare baren
Het genot dat mij daar wacht streelt mijn ontvlamd gevoel

Ik heb het Zandvoorts duin bereikt, het beeld van vroegere tijden
vervult mijn ziel geheel nu ik dit oord begroet
Welk nood deden de stormen hier vaak de dorpelingen lijden
Hoe wreed hebben ziekten en plagen vroeger eens gewoed

Ziedaar het badhuis dat iedereen komt bewonderen
Hoe slecht voegt zulk een pracht bij het nederige dorp aan ‘t strand
Ik wil mij van het bonte gewoel der mensen af te zonderen
Lopend over het strand over dit eeuwen heugend zand

Snel zieken, snelt hier aan, hier is herstel te vinden
Via een badkoets naar het lijf versterkend nat
Of dat ge binnenshuis vertoeft, beschut voor kouden en winden
In het eenzame zoute binnenkamerbad

Oh schrik! Een schip drijft mastloos op de golven
De redboot snelt te hulp bij het bruisen van de vloed
Hij heeft de scheepskiel bereik, onder het nat bedolven
In Zandvoort woont menslievendheid, door geen belang gevoed

Ik wil in de visser zijn huis zijn vangst en maaltijd delen
Hij dist mij de duinaardappel voor, op het zandig duin gepoot
Geen vorstelijk gerecht kan meer mijn zinnen strelen
Gulhartigheid geeft waarde aan ‘t aangeboden brood

Daar zinkt de zon in de zee en kleurt de Westerkimmen
terwijl ze een gloed van goud op golf en duintop strooit
Ik wil nog eens voor ‘t laatst het statig duin beklimmen
En ik vergeet deze dag vol weelde en zulk een avond nooit

Jacob van Oosterwijk-Bruijn

De politieke interviews van 27 februari 2016 in “Goedemorgen Zandvoort”

challik
OPZ wethouder Liesbeth Challik. (Foto: Joop van Nes)

ZANDVOORT – Als je soms even de tijd neemt om een interview na te luisteren, dan valt je een tweede keer soms dingen op die de eerste keer niet op vielen. Bijvoorbeeld het volgende: Op 27 februari waren te gast in het ZFM programma Goedemorgen Zandvoort de OPZ-wethouder Challik, D66 raadslid Ruud Sandbergen en buitengewoon raadslid voor het CDA, Jan Beelen.

Door Cor Draijer

Het interview werd gedaan door Ben Zonneveld en ik heb zeer boeiend geluisterd naar dit interview. Wethouder Challik deed uit de doeken hoe het nu zat met de OPZ en de verdeeldheid binnen haar fractie qua meningen over de komst van vluchtelingen naar Zandvoort. Want, het waren weliswaar statushouders maar uiteindelijk toch vluchtelingen, aldus Challik. Challik had tegen haar raadsleden gezegd dat ieder voor zich naar alle eer en geweten moest stemmen. Er werd bevestigd dat Bob de Vries helemaal niks gezegd had tijdens de commissie-vergadering waar de voorbesprekingen plaats vinden voor de raadsvergadering. Challik gaf aan dat de OPZ-fractie vanaf het begin af aan hartstikke onduidelijk was geweest qua standpunt en Ben Zonneveld voegde er aan toe dat OPZ juist helemaal niets gezegd had tijdens de bedoelde commissie-vergadering en dat dat nu net het probleem was.

Politiek vandalisme
Vervolgens kwam D66-er Ruud Sandbergen aan het woord en die gaf aan dat naar zijn mening (en dat bleef alleen zijn mening) er politiek vandalisme wordt toegepast door een bepaalde partij, waarbij volgens de interviewer hij dan zeker de VVD en dan met name Martijn Hendriks bedoelde en al gauw haastte Sandbergen zich door te zeggen dat hij dat niet zei. Waarbij Ben Zonneveld hem aanvulde dat hij niet er omheen hoefde te draaien want de raadsvergaderingen waren openbaar, iedereen kon ernaar luisteren en dat volgens Zonneveld het persoonlijk aanspreken van OPZ-raadsleden met name gebeurde omdat juist de OPZ, wiens wethouder notabene de portefeuille had van de statushouders, zich geheel en al onttrok van enige discussie omtrent de komst van de vluchtelingen. En dat zeker twee raadsleden tegen waren, die waren bijna campagne aan het voeren in de kranten en op de radio dat ze gingen tegenstemmen omdat ze het een onzalig plan vonden.

Asielzoekerscentra ontlasten belangrijker dan Zandvoorters een woning te geven
Vervolgens kwam buitengewoon raadslid voor het CDA Jan Beelen aan het woord en nu komt het. Bij monde van CDA-er Jan Beelen werd duidelijk dat het CDA het minder relevant vindt dat er nu minder huurwoningen beschikbaar zijn voor Zandvoorters door de komst van asielzoekers cq statushouders naar Zandvoort. Het CDA vindt het belangrijker om de asielzoekerscentra te ontlasten van de statushouders dan Zandvoorters een woning te geven. Waarop Ruud Sandbergen zich zowat verslikte met het aangeven dat dat niet voor D66 gold. Nou ja! Ik viel zowat achterover van verbazing! Immers, één van de speerpunten in het CDA verkiezingsprogramma was nu juist huisvesting van ouderen in passende woningen, jonge starters sneller een kans geven om een woning te betrekken en meer huisvesting voor ouderen én jongeren in het centrum van Zandvoort.

Leefbaarheid van Zandvoort
Ook een speerpunt uit het CDA verkiezingsprogramma is: “Het op pijl houden van het sociaal woningbouw- programma voor starters en senioren is van belang voor de leefbaarheid van Zandvoort. Met de steun aan het plan om statushouders versneld naar Zandvoort te halen, die straks allemaal op termijn gehuisvest dienen te worden in Zandvoort, kan met de uitspraak van CDA-er Jan Beelen door deze verkiezingsbeloften van het CDA dus een flinke rode streep.

Luister hieronder naar deel 1 waarin voornamelijk wethouder Challik aan het woord is.

Luister hieronder naar deel 2 waarin voornamelijk D66-er Ruud Sandbergen en CDA-er Jan Beelen aan het woord zijn.

Luister hieronder naar deel 3. Op 3:49 Jan Beelen die de bewuste uitspraak doet dat AZC’s ontlasten belangrijker is dan dat Zandvoorters een woning krijgen.

Category: Schrijfsels  2 Comments
Zwaard van Damocles voor Zandvoortse wethouder Liesbeth Chalik

ZANDVOORT – Als politiek geïnteresseerde volg ik natuurlijk het wel en wee van de grootste politieke partij, de Ouderen Partij Zandvoort (OPZ). Maar wat de poppenkast mij op 3 maart 2016 in het Zandvoortse raadhuis liet zien, was ongekend. De poppenkast rond de OPZ is natuurlijk al begonnen in 2010, het jaar dat raadslid Jerry Kramer bedreigt werd door de schoonzoon van de inmiddels een jaar geleden overleden OPZ fractievoorzitter Carl Simons die destijds aangaf zijn positie binnen de OPZ te beraden.

Door Cor Draijer

Wat daarna volgde is een periode van instabiele politiek binnen de gemeente Zandvoort waaraan de OPZ debet is. In 2010 was de VVD vertegenwoordigt met 5 zetels en de OPZ had er 3 en vier jaar later was het zomaar andersom waardoor de OPZ in 2014 de grootste partij werd. Wat er vanaf 2014 volgde is voor de OPZ het ene na het andere politieke drama. Veel leden stonden op de kieslijst maar hadden nooit gedacht nog eens als raadslid zitting te nemen op het Zandvoortse pluche. Nadat wethouder Han Cohen op schandalige wijze was weggestuurd voor iets wat achteraf gewoon mocht (een schoonheidssalonnetje wat zijn dochter in zijn tuinhuisje uitbaatte), waarbij de motie van wantrouwen door zijn eigen partij werd ondersteund, ging de stoelendans voor OPZ-zetels van start. Niet dat de OPZ-leden in de rij stonden; de meeste wilden juist niet.

Nadat Carl Simons op 75-jarige leeftijd kwam te overlijden, moest men de procedure volgen waardoor de eigen afgezette wethouder de eerstvolgende rechthebbende was op de vrijgekomen raadszetel. Uiteraard en geheel begrijpelijk nam Cohen deze zetel aan maar sloot zich niet aan bij de OPZ vanwege de gesteunde motie van wantrouwen door zijn partij vanwege het in gebruik zijnde tuinhuisje. Een gebruik wat inmiddels getoetst is en wat geen enkel probleem is, waardoor inmiddels gesteld kan worden dat met het ondersteunen van de motie van wantrouwen door de OPZ, er een politieke dwaling is geweest met verstrekkende gevolgen.

Nadat Liselot de Jong-Jansen ook haar raadlidmaatschap aan de wilgen had gehangen, zakte de partij weg in het Zandvoortse drijfzand. Inmiddels kan gesteld worden dat coalitie (9 zetels) en oppositie (8 zetels) lijnrecht tegenover elkaar staan, want afgelopen donderdag ontaardde dit in (alweer) een motie van wantrouwen tegen de volgende OPZ-wethouder Liesbeth Chalik vanwege het achterhouden van essentiële informatie over de samenstelling van een groep statushouders. Naar verluidt komt er 1 paviljoen in kindertehuis Het Spalier vol te zitten met Eritrese vrouwelijke alleenstaande statushouders. Wat nu opviel in het debat is, dat de raadsleden Eg (Eggie) Poster, Freek Veldwisch en Leo Steegman HELEMAAL NIKS te zeggen hadden in de drie termijnen van het debat en wel 6 schorsingen. Alle partijen waren aan het woord maar de drie aanwezige raadsleden van OPZ schoten de eigen wethouder niet te hulp, hetzelfde gebeurde al eerder toen er over een tuinhuisje(…) urenlang werd gediscussieerd door de gemeenteraad.
Overigens, de OPZ heeft 4 raadsleden maar voormalig OPZ-partijvoorzitter en thans penningmeester Bob de Vries had zich afgemeld wegens ziekte. Het opmerkelijke is nu echter dat Bob de Vries door verschillende Zandvoorters op donderdagavond 3 maart jl. is gesignaleerd bij strandpaviljoen PlaZand toen hij daar gezellig zat te eten met zijn vrouw, terwijl er tegen zijn eigen OPZ-wethouder op hetzelfde moment een motie van wantrouwen werd besproken door een incomplete raad (Bob de Vries is ook raadslid maar nam zijn verantwoordelijkheid niet) waarbij diverse raadsleden terug moesten komen van vakantie.
Als ik Liesbeth Chalik was, zou ik nog even mijn positie gaan beraden, aangezien de OPZ-oprichter, voormalig partijvoorzitter en thans penningmeester van de OPZ, de heer De Vries, een etentje belangrijker vindt dan een motie van wantrouwen af te stemmen, de overige raadsleden er voor spek en bonen bijzitten en niet meedoen aan het debat terwijl het onderwerp notabene betrekking heeft op hun eigen wethouder. Immers, door het ontbreken van Bob de Vries bleven de stemmen hangen op 8 tegen 8 en komt de motie van wantrouwen wederom op de agenda van de gemeenteraad. Ik ben erg benieuwd of Bob de Vries er dan wel is. Het moet voor wethouder Chalik dan ook vreselijk zijn dat er een zwaard van Damocles boven haar hoofd hangt. Het zal maar gebeuren dat een OPZ-raadslid per ongeluk verkeerd stemt of ineens van mening verandert, zoals eerder is gebeurd bij de komst van statushouders in kindertehuis Het Spalier.
Immers, Eg Poster gaf eerder aan en tot twee keer toe voor een krant en een keer op de radio, er niets voor te voelen dat er statushouders zouden komen in het Spalier maar op het moment suprême bij stemming bleek de volledige OPZ-fractie ineens geen probleem meer te hebben met statushouders in kindertehuis Het Spalier. Iets wat overigens ook nog een staartje gaat krijgen omdat volgens het bestemmingsplan dit helemaal niet mag. Iedere willekeurige burger kan dan een verzoek tot handhaving indienen want de gemeenteraad heeft in deze regeerperiode nog aangegeven geen andere mogelijkheden te willen dan zorg voor kinderen op deze locatie. En het bestemmingsplan is als zodanig vastgesteld. Moet dit veranderd worden dan MOET er een inspraak-procedure volgen en zijn we jaren verder.

Met het huisvesten van statushouders gaat dit nu tegen het bestemmingsplan in en de Zandvoortse gemeenteraad schijnt de eigen vastgestelde regels aan haar laars te lappen. Ik voorzie dat ook hier weer een rechter aan te pas dient te komen. Immers, het bestemmingsplan is een juridisch bindend document voor zowel de overheid als burgers en bedrijven. In een bestemmingsplan worden de gebruiks- en de bouwmogelijkheden vastgelegd voor een gebied. En dat is in het bestemmingsplan Kostverlorenstraat En Omgeving in ieder geval geen opvang voor statushouders in kindertehuis Het Spalier.

spalier bld14134

Opening “Het Spalier” in 2001. Foto: André Lieberom

 

Category: Schrijfsels  One Comment
How a shark attacked an ROV (Remotely Operated Vehicle)

Years ago I received from an ROV operator some pictures from an UHD-ROV
(An ROV is a Remotely Operated Vehicle) doing a survey.

UHD_to work_8x6
                                              Example from an UHD-ROV

We can see below a shark which has attacked the ROV  and got trapped.

Shark in Rov 2 onboard HR

Shark in ROV 1 onboard HR

The crew had that week several times delicious shark main courses and the
shark-fin soup was also delicious, what I was told.

En ineens zit ik in China…

 

china-eu-800x400

Nadat we waren vertrokken uit Singapore met de Aegir, duurde het niet lang voordat we aankwamen in China. We merkten aan de buitentemperatuur en de luchtvochtigheid dat het er niet koeler op zou worden. Welnu, dat klopte inderdaad. En dan, op een morgen, werd ik wakker en lagen we voor anker. En dan kijk je naar buiten en dan kijk je naar eilandjes die vallen onder Chinees grondgebied. Dat is heel raar, want dat gevoel heb je dan helemaal niet. Maar het uitzicht was wel erg mooi met een opkomende zon.

Arrived in China China: Land in Zicht!

De reden dat we daar nu voor anker lagen was, dat we ons entree-visa moesten laten omzetten in een permit-to-work visa. Het visum in mijn paspoort was alleen voor een entry in China maar aangezien we gingen werken binnen de territoriale wateren voor de kust van Hongkong, moest het visum worden omgezet. Daarmee kwam tevens een medische keuring, daarover later meer, en een gesprek met een politie-functionaris. ook daarover later meer. Het kwam er op neer dat we in een paar groepen naar de wal gingen en een paar dagen in een hotel moesten verblijven. Wat erg, dat vonden we allemaal natuurlijk erg vervelend, het was iets wat toch zeker enkele dagen in beslag zou nemen.

DSCN1195Een échte Sikorski Helibus S-92

We gingen van boord met de heli, kwamen aan op het vasteland en werden meteen als de wiedeweerga in een busje gezet om naar een veerboot te worden gereden alwaar we de oversteek moesten maken naar een verzamelpunt waar we in groepsverband naar de medische keuring zouden gaan. Als ‘westerling’ heb je natuurlijk een bepaald idee van China en dat beeld schotelt de media je voor. Vergeet dit, er klopt geen fluit van. De alles is anders show trok aan me voorbij en ik keek mijn ogen uit. Planologisch houdt men er wat andere ideeen op na maar ik heb geen rijstveld gezien laat staan buffels. Wel veel, heel veel, hoge flatgebouwen en tropische palmbomen want die staan overal.

DSCN1197-bewerktUitzicht op HongKong vanuit de heli die ons aan land bracht

She Kou in China

De heli-haven van She Kou in China met op de achtergrond de woontorens

De Sikorski S-92 'Helibus' van China Southern die ons ophaalde vanaf de Aegir

De Sikorski S-92 ‘Helibus’ van China Southern die ons ophaalde vanaf de Aegir

Chinese Ferry-tickets

Chinese Ferry-tickets

Hierboven de ferry-tickets van 27 en 28 mei, we vertrokken met de ferry van 8 uur ‘s morgens. Opvallend op de linker ticket het munt-teken voor de Yuan terwijl rechts wordt gesproken over RMB. Even googelen en RMB betekent Renminbi. De officiële valuta van China is de renminbi (人民币 / rénmínbì), wat vaak afgekort wordt tot RMB met ¥ als valutateken. Daarnaast wordt in internationale situaties ook wel de afkorting CNY gebruikt, wat staat voor Chinese yuan. De valuta is namelijk de renminbi, terwijl de munteenheid de yuan (元 / yuán) is. In de winkels zul je vaker het 元-teken dan het ¥-teken aantreffen op de etiketten. Eén yuan is onderverdeeld in tien jiao (角 / jiǎo) en één jiao is weer onderverdeeld in tien fen (分 / fēn). Overigens wordt door Chinezen zelf vaak gesproken over kuai (块 / kuài) en mao (毛 / máo) in plaats van yuan en jiao. Duidelijk? Ik snapte er eerst helemaal niks van maar alles went.

Zodra we dus aankwamen, moesten we meteen als de wiederweerga naar de ferry-terminal van She Kou om naar Zhu Hai Jiu Zhou te worden gebracht. Daar werden we opgewacht door een agent van SAIPEM die een bus had geregeld om ons naar het Medisch Centrum te brengen voor de keuring, Daar aangekomen, viel het mij op dat het pand bij lange na niet was gebouwd voor de enorme hoeveelheid aan mensen die daar kwamen voor allerlei keuringen en onderzoeken. Let wel, het was geen ziekenhuis maar een soort GGD-gebouw waar de rijen wachtenden zich uitstrekten tot ver in de gangen. Ik had mijn camera maar niet meegenomen maar het waren daar nog net niet mensonterende toestanden met geen tot weinig privacy. Een hele bijzondere belevenis was het wel. Als robots deden de medewerkers daar hun werk en de meesten spraken nauwelijks tot geen Engels. Diegenen die wél Engels praten dat waren meestal de vrouwen en die waren ook erg goed op de hoogte van hetgeen zich in de wereld afspeelde. Na de keuring gingen we weer de bus in, op weg naar een hotel en dat hotel mocht er wezen.

Ming Wah Internation Convention CentreHet Ming Wah International Convention Centre.

Vanaf dat moment was ik in ieder geval vrij tot de volgende dag vanwege de planning en groeps-indeling. En dus besloot ik om op pad te gaan en de boel een beetje te gaan verkennen. En al gauw kwam ik er achter dat de Chinese winkelcentra absoluut niet onderdoen voor de Westerse winkelcentra. Zoals hieronder te zien valt.

Shopping Center Coastal City in Shekou

Shopping Center Coastal City in Shekou

DSCN1153-cropped

Coastal City was toch iets teveel blingbling, glitter en spiegeling naar mijn smaak en het was er erg groot

DSCN1151-cropped
Onverwachts kwam ik een promotie team tegen, deze dames zaten na gedane arbeid even uit te rusten in het winkelcentrum. Helaas waren degenen met wie ik was, doorgelopen zodat ik alleen van de dames een foto kon maken en was er niemand die van mij een foto kon maken tussen de dames in. Da’s nou toch weer jammer…

DSCN1150-exit

Chinees entry visum

Nadat we een bezoek hadden gebracht aan het medisch centrum en daarna een ‘gesprek’ hadden met de immigratiedienst, keerden we aan het einde van de middag terug naar het Ming Wah International Convention Centre om daar lekker te gaan eten met de twee groepen, bij elkaar een dikke 50 man. En dat je er lekker kon eten, was 1 ding wat zeker was, gezien de hele uitstalling en uitstraling.

DSCN1174 DSCN1172

DSCN1175

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Het uitzicht op de stad vanuit het restaurant was overigens ook erg tot de verbeelding sprekend.

Nadat we waren uitgegeten, zijn we ‘s avonds nog even een rondje wezen lopen en we kwamen zowaar een paar barretjes tegen waar je buiten kon zitten (met 35 graden om 10 uur ‘s avonds) en een Chinees biertje kon drinken wat we uiteraard hebben gedaan.

DSCN1182

Het gezellige Chinese terrasje wat we vonden buiten het winkelcentrum.

Naar Singapore en naar de Aegir!

Voor mijn werk reis ik nogal wat af. Zo ook de laatste keer naar Singapore alwaar ik via de schitterende luchthaven Changi Airport met overal tapijt in de hallen en gangen naar China ben gereisd. Hoe het allemaal gelopen is, heb ik geprobeerd hieronder te vermelden.

Als inmiddels frequent flyer kun je een gratis airmiles pasje krijgen bij de verschillende maatschappijen die hieraan meedoen. Niet dat ik nu veel airmiles spaar maar vaak geeft zo’n pasje priority bij het inchecken aan de gate en daar gaat het mij om. Nu vloog ik de laatste keer weer eens met Singapore Airlines. Wat een verademing, die leuke Singaporese meisjes die (bijna) alles voor je willen doen als klant. Ik had het wel geweten hoor, alleen ben ik helaas gebonden aan de bookingsgrillen van het bookingsbureau waar mijn bedrijf het hele reisgebeuren aan heeft uitbesteed. Want er wordt noodgedwongen wat afgereisd. Totnogtoe staat Singapore Airlines bovenaan met het spaarprogramma KrisFlyer.

Singapore Airlines
                         Singapore Airlines, topper in mijn vliegwereld

Singapore-Airlines-2
        Deze dames van Singapore Airlines doen (bijna) alles voor je als klant.
Je hoeft nergens om te vragen, ze vragen aan jou wat je wilt. En zo hoort het.

Gezien mijn toch wat groot uitgevallen lichaam, heb ik net niet genoeg aan een normale vliegtuigstoel omdat ik letterlijk klem kom te zitten tussen de stoel waarop ik zit en de stoel voor mij. Dus ik moet altijd de stoel upgraden naar een stoel met extra beenruimte en dat is weer niet gratis. En dan zit je bij de nooduitgang en heb je geen raampje om naar buiten te kijken. Wel ben je op de nooduitgang-plek verzekerd van jankende kinderen die gratis of tegen aanzienlijke korting meereizen met hun vader of moeder en het halve vliegtuig terroriseren met een doordringend gekrijs waartegen geen oorkappen helpen. Nu heb ik dezelfde oorkappen als die voor in een helikopter (zie foto) en die werken op zich prima voor helikoptervluchten maar houden niet het gekrijs tegen van een kind wat schreeuwt alsof hij gemarteld wordt. Dat is eigenlijk jammer want nu ik het zelf proefondervindelijk heb meegemaakt, moet ik toch weer op zoek naar andere oorkappen of vragen om een vliegmaatschappij waar kinderen verboden zijn. Dat zou zomaar eens een gouden greep kunnen zijn, vluchten waarop kinderen verboden zijn zodat je een beetje kunt slapen in het vliegtuig nadat je al 24 uur wakker bent. Want krijsende k*t-koters die onafgebroken de boel bij elkaar schreeuwen omdat ze hun zin niet krijgen, dat zijn hele vervelende koters.

H540A_B_D
De 3M PELTOR Optime III oorkappen

 

Na op de heenweg uitstekend te zijn verzorgd door de lieftallig dametjes van Singapore Airlines (ze vragen ieder moment of je wat wilt drinken of wilt snacken als je ze vragend aankijkt) kwamen we aan op Changi Airport. Nou dat is een luchthaven, daar kan Schiphol nog een puntje aan zuigen zeg. Daar zijn echt binnenhuis-architecten bezig geweest want dat is me daar toch een partij mooi, Schiphol verbleekt daar toch een beetje bij want in Singapore is er echt met zorg gewerkt aan een architectonisch maar functionele vertrek -en ontvangsthal.

16859299

DSC_0003

6174817471_eb8c57944f_z

Nadat we de -formele- groepsprocedure hadden doorlopen (dat moet je ook maar weten) werden wij opgehaald door de lokale agent die binnen op ons stond te wachten terwijl wij al buiten stonden en ook nog eens uit zijn zicht. Maar na een klein halfuur kwamen we elkaar toch tegen en werden we naar een hotel gebracht voor een ontbijt om daarna meteen naar een veerboothaven te gaan want we gingen naar de Aegir per boot en niet per helikopter. Gelukkig hadden we nog een uurtje (…) de tijd om even door Singapore te lopen wat we dan ook hebben gedaan.

DSCN0993
                      De Singaporese variant van Chinatown met gratis WiFi

DSCN0999
    Een prachtige tempel in het hartje van Chinatown, helaas gesloten…
DSCN1009
Mijn collega’s bij het bord HongKong Street. Overigens betekent de naam
      HongKong zoiets als geurige haven vanwege de (vroegere) wierook.

DSCN1010
                                     Persoonlijk vindt ik dit een aparte foto,

                               een zakenman verdwaald tussen de airco’s…

DSCN1014
                                             Het zakencentrum van Singapore

DSCN1016
En hier zien we het beroemdste hotel/casino van Singapore.
Bovenop 3 grote gebouwen.

En daar wilde ik het toch even over hebben want er was, verdorie, geen tijd meer om het te gaan bezoeken. Bovenop de drie wolkenkrabbers, wat eigenlijk het Marina Bay Sands Hotel is, ligt een enorm zwembad wat de drie wolkenkrabbers waar de gasten kunnen slapen, met elkaar verbindt. Het heeft de vorm van een schip gekregen dat bovenop de gebouwen ligt. Het hotel-casino heeft maar liefst 2560 kamers waaronder een 629 m2 grote Chairman-suite die op de 54ste verdieping ligt. Deze suite bestaat uit 4 luxueuze slaapkamers, 2 woonkamers, 2 bars, een mediakamer en een poolkamer. Het draait in de Marina Bay Sands allemaal om het casino. In tegenstelling tot de casino’s in bijvoorbeeld Las Vegas is de entree in Singapore niet gratis. Wie het casino in wil moet per dag 100 Singaporese dollars (57 euro) betalen. Eenmaal binnen in het 15.000 m2 grote casino heb je als speler de keuze uit maar liefst 1600 slotmachines met meer dan 250 verschillende thema’s. Verder staan er ruim 500 speeltafels. En wie de toegang betaalt mag ook het zwembad in. Om de winst te vieren of juist het verlies te accepteren. Wel iets anders dan de speelhallen van Leo Heino maar het prijskaartje van 150 miljoen dollar steekt dan ook schril af bij die van het Circus Zandvoort maar dat terzijde.

DSCN1019
Veel gebouwen in Singapore hebben ‘last’ van woekerende planten ofzo…

Na een wandeling van ongeveer een uur, werden we weer opgehaald en naar het havengebouw gebracht alwaar wij vertrokken richting de Aegir.

DSCN1020

Uiteraard moesten wij daar enige tijd wachten en daar kwamen we er achter dat ook het havengebied verworden is tot attractie, omdat er inmiddels een kabelbaan is aangelegd, hoog boven de haven.

De boottocht ging als volgt:

DSCN1023

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ook vanaf het water val je van de ene architectonische verbazing in de andere… 

Tijdens de boottocht zijn we wel 100 verschillende boten tegengekomen. Aangezien ik het een beetje zonde van de ruimte vindt om al die boten hier op te noemen en ze te laten zien, heb ik er een paar geplaatst. Binnenkort staan de meeste foto’s op www.marinetraffic.com en ook komen er regelmatig foto’s in de dagelijkse nieuwsbrief ShippingNewsClipping van Piet Sinke. Een abonnementje is gratis, hartstikke leuk.

DSCN1048-2
Zo’n rare hoge boot is dus een zogeheten ‘car-carrier’, een roll-on rol-off vessel
en ziet er van binnen uit als een grote parkeergarage.

Nu is het dan wel in Zuid-Korea maar het beladen gebeurd overal hetzelfde. Dus het filmpje
hieronder komt op hetzelfde neer:

DSCN1053-2

    Een containerschip van Mitsui O.S.K. Lines, gemakshalve afgekort tot MOL

DSCN1117-2
                                              Bootje van de Singaporese waterpolitie

 

DSCN1141-cr

Na ruim een uur varen, kwamen we dan eindelijk aan bij de Aegir die
parmantig liet zien 
dat ze de grootste (kraan) had.

DSCN1147
Hier de groep riggers met voorman die ons verwelkomden en ons hielpen
aan boord van de Aegir te gaan.

Hier houdt het voor Singapore even op, enkele dagen later vertrokken we naar de
Chinese Zuidzee, ter hoogte van Hongkong.

 

 

Kaapstad, Zuid-Afrika in 4 dagen

DSCN0636-tafelberg
Aankomst te Cape Town op 18 april 2014 met het Deepsea Construction Vessel Aegir met de Tafelberg op de achtergrond.

Door mijn werk verkeer ik regelmatig buiten het Koninkrijk en recentelijk maakte ik een overtocht mee op Heerema’s DCV Aegir van Mobile, Alabama, USA naar Cape Town/Kaapstad Zuid-Afrika. Normaal gesproken vlieg je bij een crew change dezelfde dag of de volgende dag terug naar huis. Echter, onder een aantal van mijn collega’s leefde de sterke drang een aantal dagen langer te blijven en dat stak mij aan. Mijn ticket werd omgeboekt naar Turkish Airlines en ipv de 18e of de 19e april vloog ik nu de 22e april terug. Ik had dus 3,5 dagen om te bezoeken wat ik allemaal wilde bezoeken. Ik zou in principe op 18 april al in de middag van boord gaan maar door omstandigheden werd het pas in de avonduren. Bijna miste ik nog het taxi-busje wat ons naar de immigratie-dienst zou brengen. Dat kwam omdat de sleutel van de kluis aan boord, waarin mijn paspoort lag, bij iemand in zijn broekzak zat en waar die was, wist even niemand. Maar dat is allemaal goedgekomen. Zelf had ik al een hotel geregeld, het Hotel on St.Georges en dat bleek middenin het centrum te liggen en vlak bij Waterfront, op ca. 10 minuten loop-afstand. We trokken met de Aegir nogal wat bekijks, zo liep er een werf ineens leeg en begon iedereen daar foto’s te maken en heel toevallig voer er een rondvaartbootje rondom ons en ik kon het niet nalaten ook weer van hen foto’s te maken.

DSCN0621-werf

Boven: De reparatiewerf loopt uit om foto’s te nemen van de Aegir
Onder: Gefotografeerde fotograferende toeristen…

DSCN0613-rondvaartboot

Hotel on St.Georges:

22709_19_b hotel-on-st-georges

st-georges-map

Het Hotel on St.Georges zit in de St.Georges Mall, een shopping centre en ik heb dit hotel gekozen vanwege de centrale ligging maar vooral vanwege de aantrekkelijke prijs van 44 euro per nacht inclusief ontbijt. Nu staan er allemaal schitterende afbeeldingen van de kamers van het hotel op het internet maar de afbeelding boven het kaartje is een representatieve weergave van de kamer. Het is een schoon hotel, de kamers worden dagelijks gedaan, het personeel is alleraardigst en heel behulpzaam, er is gratis wifi, er is een wasservice en er is satelliet-TV. Nu waren de TV-toestellen uit het jaar kruik maar ja, wie gaat er nu met slechts vier dagen te gaan in Kaapstad een beetje TV kijken op de hotelkamer. Daar kwam ik echt niet aan toe en de tv is dan ook niet aan geweest. Het ontbijt werd geserveerd in het restaurant in het shoppingcentre vanaf 7 uur in de ochtend tot een uur of 11. maar ik was voor negenen alweer de hort op. Het ontbijt was ook goed en lekker, vers brood iedere morgen, scrambled eggs, worstjes, vers geperst sap, cappucino (tegen een zeer redelijke bijdrage en ook echt cappucino) en bediening aan tafel. Dus ik had zeker niet te klagen, dat was uitstekend geregeld.

Dag 1: 19 april 2014: Cape Point / Kaap die Goeie Hoop.

Naast de receptie van het hotel stond een pc waarop je e.e.a. kunt nazoeken en als eerste probeerde ik een kaartje te krijgen voor Robbeneiland. Dat ging helaas niet, de eerste mogelijkheid was pas de 21 om 1 uur in de middag. Dus daarover later meer. Ik zat zo eens rond te kijken en kwam uit op de website www.mytours.co.za van Roger Major. Ik besloot om te gaan voor de Cape Peninsula Tour en ik stuurde een mail. Ik werd binnen 15 minuten teruggemaild en afgesproken werd, dat ik rond half 9 zou worden opgehaald in het hotel. Dat is mooi, nu kon ik eindelijk slapen want ik had die middag nog gewoon gewerkt.

Inderdaad werd ik de volgende dag opgehaald door Roger Major met een busje en vanwege de tweede ronde van de World Triathlon Series 2014, werd de Peninsula Tour andersom gedaan. Het zijn behoorlijke afstanden die we gingen rijden en met Roger als chauffeur waren we maar met z’n drieën. Dus gingen we met een personenwagen. De twee andere reisgenoten waren twee Nigeriaanse vrouwen die op vakantie waren. Nu denk ik bij Nigeria al meteen aan spammers, info-phishers, fraude, internetgokken en corruptie maar deze Nigeriaanse vrouwen lieten blijken dat er ook een andere kant is. En dat is een hele beschaafde en keurige kant want ze waren uitstekende reisgenoten.

Aangezien mijn camera bijna leeg was, had ik hem in het hotel opgeladen. Dacht ik. Er bleek een schakelaar te zitten waarmee de de stroom kunt inschakelen. ik was blijkbaar erg moe en had dat niet in de gaten gehad. Met als gevolg dat mijn camera niet tot leven kwam. En ik maak gemiddeld 50 foto’s per dag, als het er niet meer waren. Dus dat was balen. En ik ging nog wel naar Cape Point, naar de beroemde foto-plek. Gelukkig hadden de Nigeriaanse dames wel een opgeladen foto-toestel bij zich en boden ze spontaan aan mij ook te willen fotograferen. Die foto’s zijn overigens uitstekend gelukt.

20140419_104610_resized_1 Boulders
20140419_102722_resized_1

Kijk wel even onder je auto als je weggaat, je weet maar nooit of je een pinquin aan gort rijdt… 

Vanwege de World Triathlon verliep de Peninsula / Cape Point tour prcies andersom dus we gingen eerst kijken bij de pinquin-colonie in het Table Mountain National Park “Boulder”. Op zich wel aardig maar op het bordje “Please look under your vehicle for pinquins” was er niet veel te zien danwel te fotograferen. Dus we waren dan ook weer snel terug bij de auto en we gingen naar de volgende stop. En dat was Cape Point, daar ging het mij om. En Cape Point bestaat uit twee stops, de ene is bovenop een heuvel waar je met een kabelbaantje naar boven kunt en dan kun je nog een stukje verder naar boven lopen naar de oude vuurtoren en de andere stop is helemaal onderaan, waar het beroemde bord staat.

20140419_114557_resized_1

 Het grootste gedeelte ging met het kabeltreintje “The Flying Dutchman” en het resterende ging per voet omhoog. Welke foto je hier ook maakt, ze kunnen allemaal zo in een folder.

Bovenop het uitkijkplateau bij het oude vuurtorentje was een prachtig uitzicht op de omgeving met ook hier een paal met bewijzering hoe ver we overal vandaan zijn, maar liefst 9635 km van Amsterdam.

20140419_114951_resized

20140419_115018_2_resizedEhio

Van links naar rechts, ik heb haar naam niet kunnen onthouden en helemaal rechts, Ehio uit Nigeria die zo aardig was mij die dag op de foto te zetten omdat mijn camera het niet deed vanwege een lege batterij die dag.

Nadat we weer met het kabelbaantje naar beneden waren gegaan en het souvenirwinkeltje hadden bezocht, reden we naar het wereldberoemde en meest gefotografeerde bord van Zuid-Afrika waar we één voor één op de foto gingen. We moesten zelfs wachten tot we aan de beurt waren.

20140419_125412_resized

Nadat we zowat wegwaaiden bij Kaap Die Goeie Hoop, reden we door naar Hout Bay Harbour, waar we wat gingen eten en aansluitend een boottripje konden maken naar Seal Island, ook wel Duiker Eiland genoemd, waar een zeehonden-kolonie huist. Nu ben ik wel wat gewend en als je zeehondjes wilt zien, moet je dat vooral doen maar hier is eigenlijk niks aan. Je zit eerst 20 minuten op een boot om er te komen, vaart een paar keer rond het eiland om foto’s te nemen en vaart vervolgens weer 20 minuten terug. Nu kost het maar zo’n 70 Rand, ca 5 euro dus op zich is het wel een leuke onderbreking maar toch. Het leukste is nog dat allerlei meevarenden voorop willen zitten. Maar als er een golf ijskoud oceaanwater over ze heen komt, is het ineens minder leuk voor ze maar wel voor de rest die achterop zit. Van de zeehonden hebben we wel een paar foto’s gemaakt en die beesten stinken echt een uur in de wind. Wat een lucht. En ik hou wel van varen op een bootje dus voor die 5 euro was het nog wel te doen. Advies: neem een (regen)jas mee want je waait zowat van de boot af en het opspattende water maakt je behoorlijk nat. Tot groot vermaak van de bemanning overigens maar dat hoort er bij. Het is tenslotte op het land een graadje of 25 dus als je terug op de wal bent, ben je zo droog.

20140419_153834_resized

Na de zeehonden was het over met de pret en gingen we op huis aan. De 1e dag was geslaagd, ik was op Kaap Die Goeie Hoop geweest en had Zuid-Afrikaanse pinquins en zeehonden gezien. De dagtocht kostte 700 Rand, omgerekend nog geen 50 euro. Daarvoor huur je zelf geen auto en het dagprogramma is aantrekkelijk gemaakt met naast Cape Point / Cape of Good Hope nog een aantal bezoekjes aan een aantal andere bezienswaardigheden. Daarbij komt dat Roger Major een uiterst vriendelijke en vooral geduldige man is die het zelf ook leuk vindt om mensen in de rondte te rijden en tijdens de rit veel verteld over Zuid-Afrika zelf. Zeker aan te raden. Neem wel een jas of trui mee, bovenop de vuurtoren van Kaap de Goede Hoop kan het behoorlijk waaien en koud zijn. En voor diegenen die wat meer van Roger zelf wil weten:

Roger Major of Mytours.co.za After successfully running a guesthouse in England, Roger Major came to South Africa in 2002. Settling in Sea Point, Cape Town where he bought another Guesthouse. He married Rosetta from Cape Town in 2003. In 2006 he studied South African history and tourism and qualified as a tour guide. He is now running Daytours from CapeTown. He has an extensive knowledge of the tourism industry both in South Africa and overseas. Covering many aspects of the industry with a wealth of experience, working both in hotels and organizing tours.

 Na aankomst in het hotel, besefte ik dat ik de volgende dag nog niks had geboekt. Gelukkig bood de service-desk van het hotel uitkomst. Men adviseerde een Wineland-tour te gaan doen en aldus werd dit vastgelegd. Ook de volgende dag weer zou ik worden opgehaald.

Dag 2: 20 april 2014: De Wineland-tour met wine-tasting vanaf 10 uur in de morgen (!)

Keurig werd ik de 20e april weer opgehaald uit het hotel. Wat dat betreft is het allemaal uitstekend geregeld. Deze tour kostte 800 rand, zo’n 55 euro. Ook deze groep was vrij beperkt doordat een aantal die zouden meedoen, nog lagen te slapen toen de mini-bus ze kwam ophalen. In het gezelschap was een alleraardigst Duits stel waarvan zij een congres had bijgewoond en hij was overgevlogen voor een paar dagen vakantie en een Japanner, de workshop-manager van Hitachi Construction in Zambia die er even tussenuit was gegaan omdat hij 50 weken van de 52 per jaar werkt en dan dreigt soms het kaarsje langzaam uit te gaan. De arme man sprak amper Engels dus ik heb hem een beetje op sleeptouw genomen en toen bleek zijn Engels weer mee te vallen..

DSCN0660

Trouw-locatie op een wijnland, de eerste waar we naar toe gingen.

Nu had ik altijd het idee dat een wijntour iets is voor de wat ouderen. Dat komt inmiddels mooi uit, want ik ben onlangs 50 geworden. Maar dat we om een uur of 10 al beginnen met wijnproeven en wijndrinken, dat wist ik niet maar we begonnen er vol vreugde aan. Zo ook het Duitse stel.

DSCN0664

Nu dacht ik, dat we een Zuid-Afrikaanse zouden krijgen die ook echt Afrikaans kon praten maar nee. Had ik de dag ervoor een in Zuid-Afrika woonachtige Engelsman die getrouwd is met een Zuid-Afrikaanse, de reisleidster van de wijntour was een Joegoslavische die met een Afrikaan is getrouwd. Wat het er niet minder leuk op maakte overigens want ze was behoorlijk ADHD op een erg leuke manier en een erg leuk Joegoslavisch accent in haar Engels. En daar moest ik natuurlijk ook mee op de foto.

DSCN0714

En nee, ik sta niet op een verhoging ofzo, ze is echt zo klein…

En zo reden we van Wineland naar Wineland. Ik zat voorin het busje en maakte tijdens de rit door het schitterende landschap tientallen foto’s, ook vaak van de bewegwijzering die toch nog vaak in het oud-Hollandsch is.

DSCN0697

DSCN0749-cpr

Ze hebben in ieder geval bijzondere scholen in Zuid-Afrika zoals op het bordje op de foto hierboven staat.

DSCN0767

Nadat we zo’n 4 wijnproeverijen in en uit zijn geweest en een lunchstop hadden gemaakt in Franschhoek, stopten we bij de ingang van de andere gevangenis waar Mandela heeft gezeten, Groot Drakenstein Prison (Victor Verster Prison), waar een bijna 6 meter hoog standbeeld staat van Nelson Rolihlahla Mandela. Dat is een vaste stop voor allerlei toeristen, waaronder wijzelf dus en ook dit moest op foto worden vastgelegd. Kort daarna gingen we alweer op huis (hotel) aan, want de dag zat er op. De dagtour is geboekt via het hotel en kostte, zoals eerder gezegd, zo’n 800 rand / 55 euro. Zeker een aanrader want het is gewoon leuk en je komt toch enigszins aangeschoten weer in het hotel aan en dan vraagt iedereen natuurlijk of je de wijntoer hebt gedaan.

Dag 3: 21 april 2014: De Tafelberg en Robben Island.

Dit zou de laatste dag worden en de 22e zou ik in alle rust mij gaan voorbereiden op de terugkeer naar Nederland. helaas, het liep iets anders. Op deze dag geen geboekte toer, want het bezoek aan de Tafelberg én het bezoek aan Robben Island is heel goed zelf te doen zonder behulp van een toer-operator. Vlakbij het hotel waarin ik verbleef, zat de plaatselijke VVV, zal ik maar zeggen, waar de bus van de CitySightSeeing tour stopt. En de 1e rit gaat hoppa, meteen naar de Tafelburg zonder ergens te stoppen. Kosten: 150 rand / 10 euro. Maar dan kun je de hele dag met de bus heen en weer rijden en in -en uitstappen wanneer je maar wilt. Dus een dagticket gekocht.

CitySightSeeingCitySightSeeing-kaartje

DSCN0827

Om vervolgens naar boven te kunnen moet je ook een kaartje kopen. Echter, de Tafelberg wordt soms geplaagd door een hardnekkige wolk die het verblijf bovenop zeer onaangenaam kan maken. Deze wolk ligt dan als een sluier over de top van de berg heen. Van beneden lijkt het een vlakke bovenkant maar dat is het in het geheel niet. Het uitzicht, als de wolk tenminste er niet is, is fantastisch. En als de wolk wel op de berg ligt en je kijkt wat langer, dan druipt als het ware de wolk van de berg af, zoals te zien is in het allereerste plaatje van dit verslag. De Tafelberg is dan meestal ook dicht als de wolk weer eens er dwars op ligt. Het is dan steenkoud en je wordt er zowat vanaf geblazen. Is mij verteld.
En dat was dan ook zo de dag erop, zoals te zien valt op de onderstaande foto.

DSCN0909

 

DSCN0777Cable Car to Table Mountain ticket

Een kaartje voor een volwassene voor de Table Mountain Cableway kost 215 Rand en dat is ongeveer 15 euro. Voor in je eentje is dat goed te doen maar voor een gezin met drie kinderen wordt het andere koek, ook al zijn de kaartjes voor kinderen tot 17 jaar maar 100 Rand, ca. 7 Euro. Zeker, als je alleen maar voor het uitzicht komt want ook al is het prachtig, je bent na een kwartiertje wel klaar. Daarbij komt, dat kinderen nogal avontuurlijk zijn en overal zijn hoge klauterrotsen die bij de rand een paar honderd meter recht naar beneden gaan. Moeders zal doodsangsten uitstaan, vaders zal boos en geirriteerd raken en aangezien er verder helemaal niks te doen is op de berg behalve een beetje in de rondte kijken, ben je er snel klaar. Maar ja, je komt er waarschijnlijk nooit weer dus moet en zal je die berg op gaan. Neem in ieder geval een jas of warme trui mee, want ook hier kan het aardig tochten.

DSCN0803

Prachtig uitzicht vanaf de Tafelberg op (een gedeelte van) Cape Town met in de verte op zee Robben Island

DSCN0821

Omgeving van de Cableway onderaan de Tafelberg

Conclusie: Een gezin met 3 kinderen is al gauw 700 Rand / 50 euro kwijt. Dat zijn toch heel wat ijsjes en flesjes drinken op het strand. (waar het water overigens ijskoud is en waar haaien voorkomen maar dat terzijde). Binnen een half uur ben je wel uitgekeken op de Tafelberg en behalve wat brutale vogels en de Rotsklip Dassies, een soort reuze-marmot, is er behalve het uitzicht, weinig te zien.

DSCN0812
De Kaapse Rotsklip Dassie, verboden te voederen overigens

Na het bezoek aan de Tafelberg, stond als laatste een bezoek aan Robben Eiland op het programma. Nu is een bezoek aan Robben Eiland een must en van te voren de tickets reserveren wordt dan ook sterk aangeraden. Vanaf 8 uur in de morgen tot 7 uur ‘s avonds varen er onregelmatig veerboten naar het eiland. Als je een ticket koopt, koop je tevens een plek op de veerboot. Los een ticket voor het eiland kopen, gaat niet. Raadpleeg de website van Robben Eiland voor beschikbare plaatsen. Zie www.robben-island.org.za voor beschikbare tijden en datum. Ik meldde me ruim van te voren aan bij de balie van de Nelson Mandela Gateway to Robben Island. Deze gateway is vrijwel niet te missen en staat tegenover de gele Clock Tower, die niet over het hoofd is te zien. De foto hieronder is genomen vanaf de Waterfront-kant maar je ziet deze kenmerkende toren al, als je de tourbus uitstapt en de trap oploopt.

DSCN0842

DSCN0835

De Nelson Mandela Gateway to Robben Island. Je kunt hier kaartjes kopen maar hou er rekening mee dat je vrijwel nooit dezelfde dag een bezoek kan brengen aan Robben Island en in het ergste geval pas na een aantal dagen, zoals mij overkwam met het Paas weekend. En toen ik mij meldde bij de balie, kreeg ik te horen dat de ticket gecancelled was. Wat! Hiervoor bleef ik juist langer in Kaapstad om een bezoek te brengen aan Robben Island want daar moest je zijn geweest. Helaas, helaas, het was die dag niet meer mogelijk en een juist ingeschatte medewerker die daar toevallig liep, waagde er zelfs nog een paar telefoontjes aan maar helaas, het was vol en vol is vol. Dus kan ik gelukkig mijn ticket reschedulen of een refund krijgen. Reschedulen leek me een optie, dat werd dan 8 uur in de morgen. Same place, same trip… Daar ging mijn uitslaap-ochtend en weg was mijn planning voor die middag. Met mijn ziel onder mijn arm ben ik maar op een terrasje gaan zitten en nam daar, eindelijk, mijn eerste biertje. Een heus Namibisch biertje genaamd Windhoek Lager en gebrouwen volgens het Duitse Reinheitsgebot van 1530.

Ineens bedacht ik mij dat ik eigenlijk een vrije middag had en besloot eens wat rond te kijken bij Waterfront, zoals het daar heette. Al gauw kwam ik er achter, dat dat geen verkeerde keuze was, want er was, in het Paas-weekeinde, werkelijk van alles te doen.

DSCN0841
De V&A Waterfront Swing Bridge, die om de haverklap open en dicht gaat en dat is om te zien alleen al leuk. Hieronder het volledig gerestaureerde gebouw van de African Trading Port. Onderin aan de achterkant zit een enorme souvenirwinkel.

DSCN0852

Aangezien het een enorme paasdrukte was, was het overal wel gezellig. Wat me opviel, is dat de pin-automaten ‘open’ waren, dat wil zeggen, de automaten zijn gedeeltelijk inpandig en worden ‘s avonds afgesloten. Voor de deur, ook op deze Paasdag, staat een security-wacht zodat je rustig kunt pinnen. Er wordt gewaarschuwd niet alleen ‘s avonds te pinnen bij een beschikbare automaat. Onverlaten hangen er camera’s op en doen een wisseltruck door zogenaamd boos te worden, je opzij te duwen en de kaart uit de automaat te trekken, hem snel om te wisselen en jou een andere bankpas terug te geven. Veelal eentje die ook al gestolen is. Dus kijk uit met pinnen, doe dit overdag en bij voorkeur waar security bij de automaat staat. Mijn ING bankpas werkte gewoon in iedere automaat en je kunt pinnen wat je wilt. 2000 Rand is ongeveer 140 Euro maar je kunt beter 2x 1000 Rand pinnen, omdat je dan meer biljetten krijgt van een kleinere waarde. Da’s wel zo handig wat hier en daar wil men nog wel eens vergeten dat je met 200 Rand betaalde en je van 100 Rand teruggeven. De naam van de munt komt overigens van de goudader in Witwatersrand en in 1961 werd de Zuid Afrikaanse rand officiëel ingevoerd. De biljetten zijn overigens prachtig en in omloop in de 10, 20, 50, 100 en 200 Rand versies en er zijn oude en nieuwe biljetten. Alles wordt gewoon door elkaar gebruikt. verder zijn er muntjes van 1, 2 en 5 rand en ik kreeg af en toe weleens een muntje van 10 Randcent, ongeveer ter grootte van oud Nederlands dubbeltje. Nu is 1 Rand omgerekend ongeveer 0,07 Euro en 10 Randcent daar weer een tiende van. Dus ik stond enigszins verbaasd te kijken dat ik een paar van die hele kleine muntjes terug kreeg. Hieronder alle in gebruikte zijnde muntjes die ik in hanen heb gehad en voor de 5 Rand, 35 eurocent, is inmiddels een nieuwe munt gekomen en die lijkt verdacht veel op de 2 euro munt. Het wordt gewoon naast en door elkaar heen gebruikt.

south-african-money-coins5 rand new

De bankbiljetten zijn echt heel mooi en er zijn oude (zonder beeltenis van Nelson Mandela) en nieuwe (mét beeltenis van Nelson Mandela). Ook deze biljetten worden door elkaar heen gebruikt. Het maakt allemaal niet uit.

Rand oud

Rand new

Na dit leerzame stukje geschiedenis over geld (ik vond het zelf ook leuk om eens uit te zoeken), even verder met Waterfront. Na een beetje rondgelopen te hebben en hier en daar een souvenir te hebben gekocht voor het thuisfront, werd ik gestrikt voor een boottocht. Nu had ik al 5 weken op een lawaai-boot gezeten dus opnieuw een ronkende dieselmotor of power-catamaran trok mij niet zo en ik besloot om te gaan voor de Esperance Schooner. Anderhalf uur voor 180 Rand, omgerekend iets meer dan 12 euro. Nou, dat had ik er wel voor over.

esperance schooner

Nadat we aan boord waren gegaan, vertrokken we al snel. Het was niet een hele grote groep, 4 Amerikaanse studenten die voor 6 maanden aan de universiteit gingen studeren en twee families. De bar ging open, we konden voor weinig een biertje krijgen en het echte zeilen kon beginnen. Geweldig, allee maar de wind die met enorme kracht de boot voortstuwde. Ik zag me al een oceaantocht maken van een half jaar ofzo en ineens moest ik denken aan het zeilmeisje Laura Dekker die 518 dagen op zee zat. Ik begreep ineens waarom. Het is gewoon gaaf om zonder ronkende motor snel door het water te varen, louter en alleen op de kracht van de wind.

DSCN0891-cpr
We waren de haven nog niet uit of het water voor ons beroerde zich en lucky us, we kwamen bijna terug in een school dolfijnen. Nu struikel je zowat in het water rondom Kaapstad over de dolfijnen, zeehondjes, zeeleeuwen en walvissen maar het blijft altijd weer een prachtig gezicht.

DSCN0893

Ook een prachtig schouwspel waren de Amerikaanse studentes die, als er een golf kapotspatte op de boeg, hard begonnen te gillen. Helaas had mijn camera te kampen met een lege batterij maar het meisje links kreeg een golf volop in haar gezicht en was doorweekt. Ik zag het aankomen, helaas kon ik dat niet meer vastleggen.

DSCN0902

De kapitein van de Esperance Schooner hoorde ik regelmatig mompelen over nieuwe douches voor de dames en ook het gegil en de kletsnatte kleding deden hem glimlachen. In gedachten zag ik hem volgende week op een knetterende Harley Davidson wegrijden om te gaan kamperen tussen de olifanten en de waterbuffels ofzo maar deze mannen hadden het goed voor elkaar. Iedere dag voor je lol gaan zeilen en er nog geld mee verdienen ook. Ik werd bijna jaloers. Na bijna 2 uur was de pret over en gingen we weer naar de haven van Waterfront.

DSCN0908-cpr

Daar -bijna- aangekomen, kon ik deze foto nog maken en toen dacht ik, ja, ik heb ook mazzel want ik kon hier 4 dagen langer blijven en mijn ticket is betaald door de baas. Ja, ik zou hier wel kunnen aarden, schoot ineens door me heen. Aangezien de bus niet meer reed, besloot ik om naar het hotel te lopen. Eens kijken hoe lang dat zou duren. En het bleek allemaal korter te zijn dan ik dacht. Dat moest ik morgen ook maar eens doen, scheelt weer een taxi.

Dag 4: 22 april 2014: Rescheduled tour Robben Island.

Ook deze dag ben ik weer vroeg opgestaan want ik had nu 3x geld uit de automaat gepind en vond het wel genoeg zo. Als ik extra vroeg opstond, kon ik lopend naar Waterfront om daar op de boot te stappen. Snel heb ik in het restaurant wat croissants gehaald en zoals ik gisteren teruggekomen was, zo liep ik nu er ook weer heen. Deze keer in een lange broek en een jas aan, want het waaide enorm. Er zat vlgs. de plaatselijke krant slecht weer aan te komen en ook de tafelberg was volledig bedekt door een grote wolk. Blij toe dat ik daar gisteren was geweest, want ik hoorde later dat de hele dag de Tafelberg dicht was ivm de gevaarlijk harde wind en de wolkensluier die alle uitzicht wegnam.

Boarding Ticket

Mijn geannuleerde ticket werd bij de Mandela Gateway netjes omgeruild voor een nieuwe ticket en de veerboot werd de Sea Princess. Een 72 foot catamaran-style veerboot die, zoals tijdens de overtocht bleek, een behoorlijke snelheid kon halen.

Sea princess cpr

De Sea Princess, leuk varen met dit bootje…

We vertrokken keurig op tijd, exact 8 uur in de morgen. Op de boot ontmoette ik een van oorsprong Zuid-Afrikaans gezin, die in Nigeria woonden. Ze spraken (eindelijk!) Afrikaans en ik maakte een praatje en onderstaande foto.

DSCN0913

Door omstandigheden heb ik eigenlijk vergeten een mail-adres te vragen, want het waren erg aardige mensen. Dus als iemand ze kent; ze wonen in Nigeria.

DSCN0921

En eindelijk was ik dan op het eiland, waar we in de wachtende bussen stapten, want het was niet de bedoeling dat we zomaar rond gingen lopen. De bus reed rond en er was een aparte tourguide. Zijn naam was Sobantu en hij vertelde op boeiende wijze het verhaal van Robben Island. En als je er over nadenkt, dan is het natuurlijk ongekend dat mensen met een andere politieke mening werden afgezonderd op een eiland.

 DSCN0948-cpr

Na de rondleiding en de uitleg door een ex-politieke gevangene wat nu de hele bedoeling was van deze gevangenis, mochten we rond het hoofdgebouw, waar Nelson Mandela van 1964 (mijn geboorte-jaar) tot 1982 in detentie zat. In 1982 werd Mandela overgeplaatst naar de Pollsmoor Maximum Security Prison in Tokai.  Na hier 6 jaar te zijn vastgehouden, verhuisde Mandela naar de Victor Verster Prison, in de buurt van Paarl, waar hij een vrijstaande woning van een cipier kreeg toegewezen, evenals een privékok. Hij mocht veel bezoekers van buiten de gevangenis ontvangen. Mandela voerde vanaf 1987 in het geheim besprekingen met de minister van justitie Kobie Coetsee. In drie jaar werden elf ontmoetingen gehouden. Coetsee organiseerde vanaf mei 1988 onderhandelingen tussen Mandela en een overheidsdelegatie van vier personen. Uiteindelijk stemde de Zuid-Afrikaanse overheid er in toe dat Mandela en alle politieke gevangenen werden vrijgelaten en het ANC gelegaliseerd zou worden, op voorwaarde dat Mandela en de ANC voor altijd geweld zouden afzweren, zouden breken met de communistische partij en zich niet zouden inzetten voor het omverwerpen van de blanke regering. Mandela weigerde dat en gaf aan dat het ANC alleen met de gewapende strijd zou stoppen, als de regering dat ook zou doen.

Mandela’s vrijlating op 11 februari 1990 geschiedde op verzoek van president Frederik de Klerk. Het zorgde wereldwijd voor opgetogenheid. Na zijn vrijlating ging hij meteen naar het ANC-hoofdkwartier in Kaapstad. Het verbod van het ANC werd opgeheven en Mandela werd in juli 1991 unaniem gekozen tot haar nieuwe voorzitter. Met de toenmalige regering voerde hij onderhandelingen over een zwart-blanke toekomst voor Zuid-Afrika. In september 1992 resulteerde dat in de haastige samenstelling van een tijdelijke regering die als taak had hervormingen door te voeren.

In februari 1994 werd besloten tot het houden van vrije, niet-raciale verkiezingen in de daaropvolgende winter, om te komen tot een nationale eenheidsregering. Alle partijen die meer dan twintig zetels zouden behalen, zouden worden uitgenodigd zitting te nemen in de nieuwe regering. Mandela nodigde uiteindelijk ook partijen uit die er minder hadden gekregen.

Mandela werd op 75-jarige leeftijd president, als opvolger van De Klerk, die al een aarzelend begin had gemaakt met afschaffing van apartheidsregels. Mandela stelde met hulp van onder meer de zwarte anglicaanse aartsbisschop Desmond Tutu de Waarheids- en Verzoeningscommissie in. In december 1997 trad hij af als leider (‘president’) van het ANC ten gunste van Thabo Mbeki. (Bron: Wikipedia)

Om enigszins een indruk te krijgen over hetgeen zich heeft afgespeeld in Zuid-Afrika, heb ik een paar filmpjes gevonden die dit duidelijk uitleggen.

Na dit bijzonder indrukwekkende bezoek gingen we lopend terug naar de boot. Mijn 4 dagen Zuid-Afrika waren goed besteed geweest en ik heb er het maximum uit weten te halen en ik kan het iedereen aanraden te doen als je in de gelegenheid bent. Als ik weer een keer in de buurt ben, zal ik zo opnieuw naar Robben Eiland gaan.

DSCN0953

Alle foto’s in deze blog mogen gebruikt worden, mits er aan bronvermelding wordt gedaan. Onder bronvermelding versta ik een verwijzing naar deze blog op www.draijer.net en de tekst Foto: Cor Draijer

Hieronder het laatste filmpje, door mijzelf opgenomen toen we vertrokken.